เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 377 รอยยิ้มของบรรพจารย์หงจวิน
“อาตมาได้รับบาดเจ็บสาหัสในยามระเบิดครั้งใหญ่แห่งหงเหมิง ผ่านพ้นโลกโกลาหลอันยาวนานมาได้ จนเพิ่งจะรักษาอาการบาดเจ็บตามร่างกายให้หายดี”
“ทว่ากลับต้องมาพบเจอกับมหาสงครามระหว่างประมุขเก้าเผ่าและเทพมารแห่งความโกลาหลอีก ทำให้ตบะของอาตมาได้รับบาดเจ็บสาหัสอีกครา” บรรพจารย์เต๋าหงจวินถอนหายใจคราหนึ่งแล้วกล่าว
“เรื่องนี้เกี่ยวอันใดกับการที่บรรพจารย์กลายมาเป็นตัวแทนแห่งมรรคาเล่า” โจ้วอ๋องเอ่ยถามบรรพจารย์เต๋าหงจวินด้วยความไม่เข้าใจ
“อาตมาสามารถเลือกที่จะไม่เป็นตัวแทนแห่งมรรคได้จริง ทั้งยังคงไปหาที่เงียบสงบเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บเช่นเดียวกับในโลกโกลาหล”
“ขอเพียงอาตมารักษาอาการบาดเจ็บจนหายดี ต่อให้ต้องต่อสู้กับมรรคสวรรค์เพียงลำพัง ก็มิใช่ว่าจะไม่มีโอกาสคว้าชัย”