เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 374 เดิมทีคือเขาผู้นี้
“เช่นเดียวกับขอบเขตตบะของเจ้า แผ่นดินหงหวงก็กำลังสมบูรณ์แบบขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน ดังนั้นเวลานี้จึงไม่เหมือนในอดีตอีกต่อไปแล้ว”
“ขอเพียงมิใช่เหล่าอริยะหลายท่านลงมือปะทะกันอย่างรุนแรงพร้อม ๆ กัน แผ่นดินหงหวงย่อมสามารถปลอดภัยไร้กังวล” บรรพจารย์เต๋าหงจวินเอ่ยขึ้น
“ความหมายของอาจารย์คือ ต่อให้เวลานี้บนแผ่นดินหงหวงจะมีเหล่าอริยะมากเพียงใด ก็ไม่ต้องกังวลแล้วเช่นนั้นหรือ?” ประมุขทงเจี้ยวเอ่ยถามบรรพจารย์เต๋าหงจวิน
“ทุกสิ่งย่อมมีขีดจำกัด แม้ว่าเวลานี้จำนวนอริยะที่แผ่นดินหงหวงจะรองรับได้ จะเหนือล้ำกว่าในกาลก่อนไปไกลแล้วก็ตาม”
“ทว่าก็มิใช่ว่าจะรองรับได้โดยไร้ขีดจำกัด เช่นเดียวกับโลกโกลาหลในยุคอดีต ปริมาณการรองรับสูงสุดมีเพียงสามพันเทพมารเท่านั้น”