0267

⬢⬢⬢

ตอนที่ 267 ศึกสายเลือด

“ท่านพ่อ ลูกคิดว่าท่านไม่จำเป็นต้องกังวล ในเมื่อฝ่าบาทตรัสแล้วว่าจะทรงปกป้องให้สองพ่อลูกเราไม่ตาย เช่นนั้นย่อมไม่มีทางปล่อยให้พวกเราเป็นอันตรายอย่างแน่นอน” ฉงอิ้งเปียวเอ่ยปากกล่าวกับฉงโหวหู่

“หากฟื้นคืนชีพจากความตายได้ย่อมเป็นเรื่องดี ต่อให้จะต้องตายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ สองพ่อลูกเราก็ต้องไปเผชิญหน้ากับการนี้อยู่ดี” ฉงโหวหู่ทอดถอนหายใจคราหนึ่งแล้วจึงกล่าว

มิใช่ว่าฉงโหวหู่รักความตายเสมือนบ้านเกิดเมืองนอนแต่อย่างใด หากแต่เขารู้จักโจ้วอ๋องดีเกินไป ขอเพียงเป็นสิ่งที่โจ้วอ๋องตรัสออกมา ย่อมไม่มีผู้ใดอาจปฏิเสธได้แม้แต่คนเดียว

ฉงอิ้งเปียวย่อมไม่อาจล่วงรู้ว่าภายในใจของท่านพ่อตนคิดสิ่งใดอยู่ เพียงพยักหน้าอย่างหนักหน่วง จากนั้นสองพ่อลูกจึงพากันออกจากประตูค่าย

ฉงอิ้งเปียวมาถึงภายนอกประตูค่าย สองเท้าสะกิดอสูรเนตรทองเพลิงใต้ร่าง จากนั้นจึงมาถึงเบื้องหน้ากระบวนทัพของทั้งสองกองทัพ