เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 41 เจียงจื่อหยาหลบหนี
“ฝ่าบาทพระองค์เสด็จกลับมาแล้ว หากพระองค์ยังไม่เสด็จกลับมาอีก บ่าวคงไม่รู้จะทำเช่นไรดีแล้ว ท่านอัครมหาเสนาบดีเฒ่าส่งคนมาเร่งหลายครั้งแล้ว ให้ฝ่าบาทเสด็จไปยังแท่นบวงสรวงด้วยพระองค์เองเพื่อขอฝน” เมื่อเห็นโจ้วอ๋องกลับมา เว่ยจงเสียนก็ดีใจจนเนื้อเต้น
ครานี้โจ้วอ๋องจึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตนเคยมีราชโองการ จะเสด็จไปยังแท่นบวงสรวงด้วยพระองค์เองเพื่อขอฝน ดังนั้นจึงรีบนำคนมุ่งหน้าไปยังโถงเก้าเจียนทันที
เมื่อเห็นโจ้วอ๋องมาถึง หัวใจที่แขวนอยู่ของซางหรงก็วางลงได้เสียที คนอื่นอาจไม่รู้ว่าโจ้วอ๋องไม่ได้อยู่ในพระราชวัง แต่ซางหรงนั้นรู้ดีแก่ใจ
เขาจึงเอ่ยปากกล่าวกับโจ้วอ๋องว่า “ฝ่าบาท เวลามงคลใกล้จะถึงแล้ว ขอพระองค์เสด็จไปยังแท่นบวงสรวงเพื่อเตรียมขอฝนด้วยเถิด”