เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 ระดับเซียนสวรรค์ระยะสูงสุด
ยามนี้โจ้วอ๋องนึกอยากจะถอดหยกยันต์ที่แขวนอยู่บนคอของอินเจียวกับอินหงลงมาทุบให้แหลกละเอียดเสียเดี๋ยวนี้ แต่โจ้วอ๋องรู้ดีว่าตนเองทำเช่นนั้นไม่ได้
หลังจากสงบจิตใจลงแล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า “นี่คือวาสนาของพวกเจ้าทั้งสอง ต้องรู้จักทะนุถนอมให้ดี”
อินเจียวและอินหงเมื่อได้ยินคำพูดของโจ้วอ๋อง ใบหน้าอดไม่ได้ที่จะปรากฏแววดีใจ จากนั้นจึงกล่าวลาโจ้วอ๋องแล้วจากไป
หลังจากไล่บุตรชายทั้งสองคนไปแล้ว สีหน้าของโจ้วอ๋องก็แปรเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์เล็กน้อย เขากลับไปยังตำหนักส่วนตัวในทันที และไม่ได้พักอยู่ต่อในตำหนักเซียนอายุยืน
โจ้วอ๋องหลังกลับมาถึงตำหนักส่วนตัวแล้ว ก็หยิบหยกยันต์ที่มหาปรมาจารย์เสวียนตูทิ้งไว้ให้ออกมา และนำมันมาวางไว้บนหว่างคิ้วของตนเองโดยตรง