0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10

ประการแรกโจ้วอ๋องมิได้คาดคิดเลยว่าเสินกงเป้าผู้นี้จะมิได้มอบของปลอมให้แก่ตนจริง ๆ

ประการที่สองมิได้คาดคิดเลยว่าเคล็ดเซียนอวี้ชิงนี้ แท้จริงแล้วยังคงเป็นเคล็ดเบิกฟ้าปฐมโกลาหลฉบับไม่สมบูรณ์อีกด้วย

ทว่ายามนี้โจ้วอ๋องไหนเลยจะมีเวลามาศึกษาเรื่องเหล่านี้กันเล่า เขาจึงเอ่ยปากกล่าวแก่เสินกงเป้าทันทีว่า “พรุ่งนี้การประชุมขุนนางเช้า เจ้าจงไปยังโถงเก้าเจียนเพื่อเข้าเฝ้าราชาผู้นี้ ข้าจะแต่งตั้งให้เจ้าเป็นราชครูระดับหนึ่งแห่งต้าซาง”

เสินกงเป้าครั้นได้ยินคำกล่าวของโจ้วอ๋องพลันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกยินดีอยู่ภายในใจ

ต่อให้ตนจะไม่สามารถกลับไปยังตำหนักอวี้ซวีแห่งเขาคุนหลุนได้อีกแล้ว

อย่างน้อยที่สุดก็นับได้ว่าได้เสวยสุขในความมั่งคั่งและเกียรติยศบนโลกมนุษย์นี้แล้ว