เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 88 การผจญภัยของมีโฮโย
กลับเข้าสู่เนื้อเรื่องหลัก เคนนีมองเด็กสามคนที่อยู่ตรงหน้า ในใจรู้สึกลำบากใจขึ้นมาทันที
คนโตอย่างซันนีคมีอายุเพียงสิบห้าปี ส่วนคนเล็กอย่างมีโฮโยก็เพิ่งจะห้าขวบเท่านั้น
เรื่องนี้ทำให้ “พ่อพระเคนนี” รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรนัก
“สามคนก็ต้องจัดวิธีตายให้สามแบบสิ เรื่องนี้ฉันต้องขอคิดดูดี ๆ หน่อย”
ซันนีคกับพวกมองเคนนีราวกับเห็นผี คิดมาตั้งนานกะจะพูดแค่นี้เนี่ยนะ?
ซันนีครู้ว่าตนเป็นพี่ใหญ่ จำต้องลุกขึ้นมาเผชิญหน้า เขาคุกเข่าลงกับพื้นกอดขาเคนนีแน่น พร้อมกับร้องไห้ฟูมฟายน้ำมูกน้ำตาไหลพราก
“ท่านเคนนีครับ ผมกับออเดอเปียวต่างก็เป็นพวกโง่เขลา เรียนหนังสือก็ไม่เอาไหน ถ้าจะฆ่าก็ฆ่าเจ้ามีโฮโยเถอะครับ มันเป็นอัจฉริยะ ห้าขวบก็บวกเลขลบเลขเป็นแล้ว ท่านเคนนีไว้ชีวิตผมเถอะ ผมไม่อยากตายครับ อ้ากกกก!”
มุมปากของเคนนีกระตุกเล็กน้อย จากนั้นเขามองไปยังมีโฮโยที่ใบหน้ากำลังบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ สุดท้ายเขาก็ถอนหายใจออกมา ก่อนใช้ดาบเล่มโตในมือแทงใส่ซันนีคอย่างบ้าคลั่ง