เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 30 สยบเพตรา
เคนนีเพิ่งจะใช้เครื่องเคลื่อนที่สามมิติพุ่งตัวขึ้นไป ก็ได้ยินเสียงเพตราร้องไห้ออกมาอย่างหนักจากทางด้านหลัง เคนนีนำมือกดหมวกของตัวเองไว้ราวกับว่าไม่ได้ยินอะไรเลย
เคนนีเห็นเอดดี้ที่ยืนอยู่บนต้นไม้กำลังมองมาทางตน จึงรีบหนีมาหาสมทบในทันที
“ลูกพี่เอดดี้ แม่สาวน้อยคนนั้นร้องไห้ซะน่าเวทนาเชียวล่ะ…”
เอ็ดดี้: “ทำไมกัน เกิดสงสารขึ้นมาแล้วเหรอ? นี่ไม่ใช่คำพูดที่นักเชือดคออย่างเคนนีจะพูดออกมาได้เลยนะ”
เคนนี: “สงสาร? จะเป็นไปได้ยังไง! เพียงแต่ว่าคนที่สามารถพูดคุยด้วยได้ข้างกายรีไวเริ่มน้อยลงไปอีกแล้ว”
เอดดี้รู้สึกจนปัญญาเหลือเกินกับสถานการณ์ของอัคเคอร์แมนจอมเย็นชาเผชิญหน้าทำเป็นคนแปลกหน้า แต่ลับหลังกลับคอยระแวงไม่หยุดหย่อน หากไม่ถึงวาระสุดท้ายก็ไม่ยอมพูดความในใจออกมา