0020

⬢⬢⬢

ตอนที่ 20 การสารภาพของดิลุค

เอ็ดดี้พยักหน้า “น้าคารูนา ผมจะกลับมาครับ ผมจะพาเอเรนกับคนอื่น ๆ กลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน”

เอ็ดดี้กลั้นน้ำตาเอาไว้ เดินออกไปแล้วปิดประตูด้านหลัง

เอ็ดดี้พิงหลังติดประตูอย่างแรง ทว่าร่างกายกลับหมดเรี่ยวแรงค่อย ๆ ทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้น

“ที่แท้ฉันก็ไม่ใช่คนไร้บ้านเหมือนกันนะ”

เอ็ดดี้กลับไปยังกองสารวัตรทหารด้วยใจที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขาครุ่นคิดอยู่บนเตียงทั้งคืน ไม่มีใครรู้เลยว่าเขาคิดอะไรอยู่

วันรุ่งขึ้นแม้เอ็ดดี้จะไม่ได้นอนเลยทั้งคืน แต่เขาก็ยังตื่นแต่เช้าตรู่

เอ็ดดี้ลุกขึ้นล้างหน้าด้วยน้ำเย็น พลางจ้องมองใบหน้าในกระจก แล้วทำหน้าทะเล้นออกมาโดยไม่รู้ตัว

เอ็ดดี้ทำหน้าตาบิดเบี้ยวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้สึกตัวแล้วพูดว่า “นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่นะ”