0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 นักเรียนทหารสำเร็จการศึกษา

เอ็ดดี้ก้าวเท้าอย่างรวดเร็วไปหาเอเรน เขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเอเรน พลางมองดูเอเรนที่ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาและน้ำมูก ในใจเขามีความรู้สึกที่ไม่อาจบรรยายออกมาได้

เอ็ดดี้คิดไม่ออกว่าตัวเองไปแพ้ตรงไหน

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเตะเฉี่ยวหัวเอเรนไปหนึ่งที

“หยุดร้องไห้ได้แล้ว เอเรน น้ำตาคือความอัปยศของทหาร”

เอเรนกุมหน้าไว้ มือสั่นเทาขณะเค้นคำพูดออกมาจากลำคออย่างยากลำบาก “แต่ว่าฉันใช้อุปกรณ์เคลื่อนที่สามมิติไม่ได้ ฉันเป็นทหารไม่ได้หรอก”

เอ็ดดี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาตรงเข้าไปถอดอุปกรณ์ของเอเรนมาสวมใส่ให้ตัวเองทันที

คนรอบข้างต่างพากันงุนงง เอเรนเองก็หยุดร้องไห้และเฝ้ามองดูว่าเอ็ดดี้กำลังจะทำอะไร