กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 1 序言：泥头车变高达
(สถานที่เก็บรวบรวมสมองส่วนหน้า สมองส่วนหลัง และก้านสมอง มีเดฟช่วยเฝ้าไว้ให้ วางใจได้เลย)
“คราวก่อนไปนวด พอเสร็จแล้วกำลังนั่งว่าง ๆ เล่นมือถือไปสูบบุหรี่ไป เธอก็เดินเข้ามาแย่งบุหรี่ผมไป แล้วจ้องตาผมอย่างลึกซึ้งพลางบอกว่าสูบบุหรี่มันไม่ดี จากนั้นเธอก็หยิบหมากออกมาบอกว่าตัวนี้แหละถึงใจกว่า”
“?”
“เสียงสำเนียงอีสานอันอ่อนหวานของเธอทำให้ผมเหมือนจมดิ่งอยู่ในสายน้ำฤดูใบไม้ผลิริมทะเลสาบแซน แม่น้ำแซน เส้นผมบาง ๆ ของเธอก็เหมือนกิ่งหลิวที่พัดผ่านใบหน้าของผม ผิวหนังที่หนาเตอะบนมือเธอยิ่งเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แห่งความสุขุม พอเธอก้มตัวลง แสงแดดด้านหลังก็ทำขับเน้นให้เธอน่ารักประหนึ่งเทพธิดาซีหวังหมู่”
“?”
“ความรักมาถึงเหมือนพายุใหญ่ระดับแปด ต้านทานยังไงก็ไม่อยู่ จะตั้งใจหรือไม่ผมก็ไม่คิดจะสืบเสาะ รู้แค่ว่าพระจันทร์คืนนี้ช่างงดงาม ผมอยากไปสนทนาบทกวีกับเธอ ถ้าไม่ไปก็เหมือนผมเป็นคนไร้รสนิยมเสียแล้ว”
“นายพูดกับตำรวจแบบนี้เหรอ?”
ชายหัวล้านเกาพุงกลม ๆ ของตัวเองอย่างเขินอายแล้วพูดว่า “ก็ผมมันหิวนี่นา”