ตอนที่ 161 การเปิดเผยที่ซ่อนเร้น

ตอนที่ 161 การเปิดเผยที่ซ่อนเร้น

ซือเฉินที่ถูกจ้องจนความแดงระเรื่อที่หูแทบจะลามไปถึงแก้ม เห็นว่าในที่สุดก็ถึงใต้ตึกที่พักสักที เขาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ไม่รอให้จวินชิงหรานกล่าวสิ่งใด หลังจากจอดรถเสร็จก็รีบเดินหนีอย่างลนลานไปยืนนิ่งอยู่หน้าลิฟต์ภายในลานจอดรถ

ทว่าหางตาของเขากลับคอยสังเกตจวินชิงหรานอยู่เสมอ คอยดูว่านางเดินตามจังหวะของตนมาหรือไม่ กลัวว่านางจะเดินพลัดหลงไป หากเป็นเช่นนั้นคนที่ต้องร้อนรนในตอนท้ายก็ยังคงเป็นเขาอยู่ดี

“ทำไมไม่กดลิฟต์ล่ะ”