ตอนที่ 141 เพื่อนเก่าและเจ้าตัวจ้อย

ตอนที่ 141 เพื่อนเก่าและเจ้าตัวจ้อย

คนยังไม่ทันมาถึง เสียงก็ดังมาก่อนแล้ว

ร่างเล็กที่ดูน่ารักน่าชังร่างหนึ่งวิ่งตรงรี่เข้ามาหาจวินชิงหราน แขนป้อม ๆ สองข้างโอบกอดต้นขาของจวินชิงหรานเอาไว้แน่น ใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพราที่แหงนขึ้นเล็กน้อยนั้นเต็มไปด้วยความดีใจ

“พี่ชาย พี่ชาย... อุ้ม!”

จวินชิงหรานมองดูเจ้าตัวจ้อยผู้นี้ มุมปากยกยิ้มอย่างเอ็นดู นางก้มตัวลงอุ้มเขาขึ้นมา แขนเล็ก ๆ สองข้างโอบรอบลำคอของนางไว้แน่น ราวกับกลัวว่าถ้าจวินชิงหรานกะพริบตาเพียงครั้งเดียว นางจะหายไปอย่างไรอย่างนั้น

“เจ้าตัวจ้อย ทำไมถึงมาคนเดียวล่ะ”