กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 112 บัญชีมรณะ
ยามค่ำคืนเงียบสงัดเหมือนถูกล้างสะอาด ที่ชานเมืองหยุนเฉิงมีคฤหาสน์ร้างแห่งหนึ่งปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์ ทว่าเวลานี้กลับมีแสงเทียนประหลาดส่องสว่างขึ้น ลมพัดไหวชวนให้เอนเอียง เสียงอีกาที่ดังแว่วมาตามลมทำให้คฤหาสน์แห่งนี้ดูมีกลิ่นอายความน่าสะพรึงกลัวที่อธิบายไม่ได้เพิ่มขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
“แด็ก……แด็ก……แด็ก”
เสียงรองเท้าหนังกระทบกับพื้นกระเบื้องที่รกร้าง ก่อให้เกิดเสียงฝีเท้าที่แสบแก้วหูและชวนตื่นตระหนก มันดังก้องสะท้อนอยู่ในคฤหาสน์ที่ว่างเปล่าอย่างไร้ผู้คนอย่างเด่นชัด
“เอี๊ยด……”