บทที่ 471 หวังว่าสวรรค์จะได้ยินคำอธิษฐานของฉัน

บทที่ 471 หวังว่าสวรรค์จะได้ยินคำอธิษฐานของฉัน

อีกด้านหนึ่ง เมื่อได้ยินว่าต้องแยกกันกินข้าว เจี่ยนฟ่านอินก็เสนอตัวทันทีว่ามื้อกลางวันนี้ให้เธอเป็นคนทำ

ฉินพ่านเสวี่ยหัวเราะคิกคักเดินตามเจี่ยนฟ่านอินไป และช่วยเจี่ยนฟ่านอินเตรียมของ

ซางชิวจือรู้สึกว่าฝีมือตัวเองไม่ค่อยดีจริง ๆ จึงไม่เข้าไปทำให้เสียเรื่อง รับหน้าที่ล้างข้าวกับล้างผักแทน

ผู้หญิงทั้งสามคนช่วยกันทำอาหารอย่างเข้าขา ไม่นานก็ล้อมวงกินข้าวกันที่โต๊ะ

เจี่ยนฟ่านอินทำอาหารเก่งมาก ไม่ว่าจะเป็นการจัดจานหรือการเลือกสีสัน ก็ดูออกว่าเธอเป็นคนชอบทำอาหาร

ซางชิวจือกินอาหารฝีมือเฟิงเยี่ยนจนชิน พอได้กินอาหารฝีมือคนอื่นบ้างเป็นครั้งคราว ก็มีรสชาติอีกรูปแบบหนึ่ง

ระหว่างคิด ซางชิวจือก็ถ่ายรูปอาหารส่งให้เฟิงเยี่ยน

ไม่นาน โทรศัพท์ก็สั่น แจ้งว่ามีข้อความใหม่

ซางชิวจือเปิดวีแชต