บทที่ 464 เธอไม่ใช่หมากของใคร เธอเป็นคนเดินหมากของตัวเอง

บทที่ 464 เธอไม่ใช่หมากของใคร เธอเป็นคนเดินหมากของตัวเอง

“พี่สาวคนสวย มาหาใครหรือ?”

เสียงพูดอ้อแอ้ของจู๋หมิงดึงดูดความสนใจของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น

ทุกคนเงยหน้ามองไป เห็นหญิงสาวรูปร่างอรชรยืนอยู่กลางลาน

เธอสวมกี่เพ้าสีดำแดง เอวคอดเรียว ขายาว รูปหน้าและเครื่องหน้าดูมีชีวิตชีวาประณีต แต่แววตาที่กวาดมองกลับแฝงความสุขุมเกินวัยและผ่านโลกมาอย่างโชกโชน

แม่หมอซางก้มลงลูบศีรษะจู๋หมิง แล้วถามเสียงเบา “เธอคือเสี่ยวหมิงใช่ไหม?”

จู๋หมิงพยักหน้าอย่างงุนงง “พี่สาวคนสวยรู้จักฉันด้วยหรือ?”