กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 455 รอกำลังเสริม
ในนรกชั้นที่สิบเก้า เปลวไฟสีเหลืองสลัวถูกควันดำบดบัง แสงที่สว่างวูบดับวูบส่องให้เห็นเทพภูตทุกตนยืนกระจายอยู่ทั้งสี่ทิศ โดยมีแกนค่ายกลเป็นศูนย์กลาง
พวกเขาจับจ้องก้อนหินยักษ์ พลังเทพภูตในเส้นลมปราณหลั่งไหลเข้าไปในเถาวัลย์สีดำอย่างต่อเนื่อง พยายามซ่อมเถาวัลย์ที่มีรอยร้าวเหล่านั้น
จุดที่ขาดไปแล้วพวกเขาหมดหนทางจะช่วยได้ ทำได้เพียงพยายามรักษาเถาวัลย์ที่เหลือไว้ให้ดีที่สุด
“ผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว?” จักรพรรดิภูตทิศตะวันตก จ้าวเหวินเหอถาม
ชุยเจวี๋ยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก้มดูเวลา “สามชั่วยามแล้ว”
“มหาจักรพรรดิตงเยว่บอกเวลาที่แน่นอนไว้ไหม?” พญายมราชฉู่เจียงถาม
“ไม่ได้บอก” พญายมราชผิงเติ่งรับคำ “เขียนไว้แค่ว่าวันนี้”