บทที่ 426 ตราบใดที่เธอต้องการ นครเฟิงตูก็เป็นเมืองแห่งบุปผาได้

บทที่ 426 ตราบใดที่เธอต้องการ นครเฟิงตูก็เป็นเมืองแห่งบุปผาได้

ตอนเช้า ซางชิวจือถูกนาฬิกาปลุกเรียกให้ตื่น

เมื่อคืนเธอทำดอกกุหลาบกับเฟิงเยี่ยนจนดึก กว่าจะเข้านอนก็ตีหนึ่งครึ่ง ถ้าวันนี้ไม่ต้องไปทำงาน เธออยากนอนต่อทั้งเช้าจริง ๆ

เธอขยี้ตา พลิกตัวไปอีกด้าน แต่กลับพบว่าเฟิงเยี่ยนไม่ได้อยู่ข้าง ๆ

หลังจากตั้งสติอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเฟิงเยี่ยนกลับนครเฟิงตูไปแล้ว

ซางชิวจือยืดตัวบิดขี้เกียจบนเตียงอย่างสบายอารมณ์ ก่อนลุกไปล้างหน้าแปรงฟันอย่างช้า ๆ

เมื่อคืนหิมะตก วันนี้อุณหภูมิลดลงไปอีกหลายองศา