บทที่ 407 กอบกู้โลก

บทที่ 407 กอบกู้โลก

ยามดึกเวลา 23.00 น. ซางชิวจือเปิดประตูสถานีเปลี่ยนผ่านตรงเวลา

เธอสวมเสื้อขนเป็ดสีดำตัวสั้น ในมือถือถุงกระดาษยันต์ กระบี่ไม้ท้อ และธูป

ไป๋เซียวกับหานอวี้ซานเดินตามออกมาพร้อมกัน แล้วปิดประตู

ซางชิวจือเดินลงบันได มองไปตามถนนทั้งสองฝั่งอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะหันไปทางขวา

ตอนนี้เป็นเวลาดึกแล้ว สถานีเชื่อมหยินหยางตั้งอยู่ในที่ห่างไกล ทั้งยังเปิดกิจการในชื่อสถานประกอบพิธีศพ รอบ ๆ ในระยะเกือบสามกิโลเมตรไม่มีอาคารอะไร ถนนก็ไร้ผู้คน แม้แต่รถที่ผ่านมาก็ไม่มี

ซางชิวจือฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์ เดินตรงไปยังสี่แยกที่ใกล้ที่สุด

แม้สถานที่จะห่างไกล แต่ตรงสี่แยกก็ยังมีไฟจราจร เพียงแต่ไม่มีรถสักคันผ่านไปมา