กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 395 เกมวัดใจภูเขาผี 14: รอยร้าว
หลังเทพภูตทั้งสององค์แห่งจักรพรรดิภูตบูรพาจากไป โจวฉี่ก็รีบเดินเข้าไปในโถงใหญ่
“องค์จักรพรรดิเทพ”
เฟิงเยี่ยนเอนตัวพิงที่วางแขน มือเท้าคางแล้วขานรับ “อืม” “ว่ามา”
“พญายมซ่งตี้ออกจากยมโลกไปแล้ว ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในแดนปรโลก” พอพูดจบ โจวฉี่ก็หลุบหน้าลงอย่างรู้สึกผิด
เขารออยู่นานก็ไม่ได้รับคำตอบจากเฟิงเยี่ยน จึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง
แล้วก็สบเข้ากับดวงตาคู่หนึ่งที่แผ่แรงกดดันรุนแรง
เฟิงเยี่ยนไม่แสดงอารมณ์ สีหน้าเรียบเฉยราวกับเรื่องของพญายมซ่งตี้ไม่ได้ทำให้เขาโกรธ
แต่หากมองให้ดี ก็จะเห็นกระแสใต้น้ำเชี่ยวกรากอยู่ในบึงลึกอันสงบนิ่งไร้ระลอก
แรงกดดันที่ยากจะอธิบายรัดเขาไว้แน่น ประหนึ่งความสงบก่อนพายุฝน