บทที่ 384 เกมชิงไหวชิงพริบบนภูเขาผี 3_ ค่ายกลสลายเกิ้น

บทที่ 384 เกมชิงไหวชิงพริบบนภูเขาผี 3: ค่ายกลสลายเกิ้น

“โขดหินนี่...”

ซางชิวจือชะงักมือ ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เส้นทางขึ้นเขาคดเคี้ยววนไปตามกำแพงหิน ด้านหนึ่งเป็นหน้าผาลึกสุดหยั่ง อีกด้านเป็นโขดหินแหลมคมดุดัน แต่ถ้าสังเกตให้ดี จะเห็นว่าบนกำแพงหินด้านในมีทางเล็ก ๆ หลายสาย

ทางเล็ก ๆ เหล่านั้นแยกจากทางหลักแล้วทอดลึกเข้าไปด้านใน เพราะมีโขดหินและกิ่งใบไม้แห้งบังไว้ หากไม่สังเกตให้ดีก็ไม่มีทางเห็น

เพราะมัวแต่เร่งเดินทางและยังต้องรับมือกับผีอาฆาตที่โผล่มาอย่างกะทันหัน ซางชิวจือกับคนอื่น ๆ จึงไม่ได้สังเกตว่าด้านในมีทางอยู่

ถ้าเธอไม่ได้เหลือบมองเมื่อครู่ บางทีขึ้นไปถึงยอดเขาแล้วก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น

“มีอะไร?” เซียวอี้ที่นั่งยอง ๆ กินข้าวอยู่ข้าง ๆ ลุกขึ้นด้วยความสงสัย