เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 374 หน้าแรกแห่งลิขิตชะตา 32: นี่พ่อกับแม่ของฉันเอง~
ร่างเล็กจ้อยที่อยู่ข้างหน้าชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะมุดเข้าไปในตรอกเล็กอย่างรวดเร็ว
เลี่ยวหลานฝูกัดฟัน แล้วรีบวิ่งตามเข้าไป
“หลานหลาน!” เหลียนเฉิงวิ่งตามไป
ทั้งสองพุ่งเข้าไปในตรอกเล็กทีละคน วินาทีถัดมา ผีน้อยหน้าม่วงคล้ำกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ล้อมพวกเขาไว้
“หรงหรง หรงหรง?” เมื่อแน่ใจว่าไม่มีลูกของตัวเองในหมู่ผีน้อยกลุ่มนี้ เลี่ยวหลานฝูก็ตะโกนไปรอบ ๆ “รีบออกมา หรงหรง มองแม่หน่อยได้ไหม?”
เธอพูดไป น้ำตาก็ไหลลงจากหางตา
อุ้มท้องมาถึงเจ็ดเดือน ทุ่มเทความห่วงใยและความหวังทั้งหมด แต่กลับต้องมองลูกตายในท้องตัวเองโดยไม่อาจทำอะไรได้ ความเจ็บปวดนี้ทรมานยิ่งกว่าฆ่าเธอเสียอีก
ตอนนี้ในที่สุดก็ได้เจอลูกของตัวเอง ต่อให้ต้องตาย เธอก็จะพาลูกกลับไปให้ได้