กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 341 ภูเขาผี
น้ำเสียงของซางชิวจืออ่อนโยน คำพูดที่เอ่ยออกมาก็แผ่วเบา
แต่พอเข้าหูเจียงฮ่าวกลับชวนขนหัวลุก
เขาใช้มือทั้งสองข้างยันพื้น แล้วขยับถอยหลังอย่างหวาดกลัว “อย่าเข้ามา ตำรวจ ตำรวจก็ยังอยู่ที่นี่! เธอกล้าลงโทษฉันต่อหน้าพวกเขาเหรอ?!”
ซางชิวจือยกมุมปากขึ้น พูดอย่างเกียจคร้านว่า “ทำไมจะไม่กล้า?”
“ฉันลงมือกับแกแล้วพวกเขาจะทำอะไรฉันได้?”
คำพูดอวดดีดังชัดเข้าหูทุกคน
ตำรวจสองนายสบตากัน ก่อนจะเหลือบมองเซียวอี้อย่างระมัดระวัง คล้ายกำลังถามว่า ลูกพี่ เราจะห้ามหรือไม่ห้าม?
แต่เซียวอี้ยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่พูดอะไรสักคำ
ความเงียบของเขาก็หมายถึงยอมรับแล้ว