กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 328 กุหลาบทะเลโลหิต 39: ฉันคิดว่าฆาตกรคือสาวใช้
หกโมงเย็น ห้องจัดเลี้ยง
โคมระย้าคริสตัลหรูหราบนเพดานส่องประกายระยิบระยับ แสงสว่างเจิดจ้ากลบความมืดสลัวด้านนอกหน้าต่าง
ใต้โคมระย้าคริสตัล โต๊ะยาวปูด้วยผ้าสีขาวสะอาด ตรงกลางจัดวางเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารและอาหารอย่างประณีต
ผนังโดยรอบแขวนภาพวาดชื่อดังกับรูปถ่ายจากยุคสาธารณรัฐ ทั่วทั้งห้องอบอวลด้วยกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ และเสียงดนตรีไพเราะ
ตอนทุกคนมาถึง พ่อบ้านเฉาก็มารออยู่หน้าโต๊ะยาวนานแล้ว
เขายิ้มบาง ๆ พลางพยักหน้าทักทายทุกคน
“ทำไมพ่อครัวกับอนุภรรยายังไม่มาอีก” เขาสังเกตเห็นว่าจำนวนคนไม่ครบ จึงเอ่ยถาม