กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 314 กุหลาบทะเลโลหิต 25: คุณถังดูคุ้นเคยกับที่นี่มาก
เช้าวันถัดมา พอนาฬิกาปลุกเรียกแขกรับเชิญทุกคนให้ตื่นขึ้น แต่ละคนต่างมีสีหน้าอิดโรยไม่ต่างกัน
“ฉันนี่ไม่ไหวแล้ว ทั้งที่เตียงนั่นนอนสบายแท้ ๆ แต่ฉันกลับฝันร้ายทั้งคืน” ต้วนหวาเจิงเปิดประตูห้อง แล้วทักทายโจวฟ่างที่อยู่ห้องตรงข้าม
“พี่โจวฟ่าง เมื่อคืนนอนเป็นยังไงบ้าง?”
โจวฟ่างนวดเอวพลางยิ้มขื่น “อย่าพูดถึงเลย ไม่รู้กลางดึกเกิดอะไรขึ้น ฉันพลิกตัวแล้วกลิ้งตกเตียง! ฉันยังงงอยู่เลย เตียงกว้างตั้ง 1.8 เมตร ฉันยังตกลงมาได้!”
ต้วนหวาเจิงหัวเราะรับคำสองสามประโยค ก่อนมองไปทางเก่ออวี่หงกับฉินพ่านเสวี่ยที่เปิดประตูเดินออกมาเหมือนกัน
“โห” ต้วนหวาเจิงอุทาน “พวกนายอดนอนกันมาทั้งคืนหรือไง?”
พอได้ยินเช่นนั้น ฉินพ่านเสวี่ยกับเก่ออวี่หงก็สบตากัน ก่อนถามขึ้นพร้อมกัน “นายก็ฝันร้ายเหมือนกันหรือ?”
“ทำไมฝันร้ายกันหมดเลยล่ะ” ต้วนหวาเจิงบ่น “เมื่อคืนฉันฝันว่าตกทะเลแล้วถูกฉลามขาวต้าไป๋ไล่ล่า โอ๊ย เกือบทำฉันหัวใจวาย!”