กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 310 กุหลาบทะเลโลหิต 21: จือจือของเขาเป็นหงส์ฟ้าบนเก้าชั้นฟ้ามาแต่ไหนแต่ไร
มองส่งซ่งเหยียนเอ๋อร์ที่เดินจากไปอย่างเหม่อลอย ซางชิวจือหยิบขนมขึ้นมาชิ้นหนึ่ง พลางยิ้มเจ้าเล่ห์ “แค่จับผีร้ายได้ตัวเดียวก็มีเคราะห์รักตามมาแล้ว องค์จักรพรรดิเทพ หลายปีมานี้มีหนี้รักอะไรบ้างไหม เล่าให้ฟังหน่อยสิ~”
เฟิงเยี่ยน “……”
เห็นแก้มซางชิวจือพองตุ่ย เฟิงเยี่ยนก็ยื่นมือไปจิ้มอย่างแก้เผ็ด
“ทำอะไรน่ะ?” ซางชิวจือปัดมือเขา “ฉันพูดแทงใจดำหรือไง?”
เฟิงเยี่ยนตอบอย่างจนใจ “ไม่มี ฉันมีแค่จือจือคนเดียว”
“โห~” ซางชิวจือเลิกคิ้ว ท่ามกลางสายตาอ่อนโยนของเฟิงเยี่ยน เธอก็เอ่ยอย่างสบายอารมณ์ “ฉันไม่เชื่อ”
เฟิงเยี่ยน “……”
ช่างน่าหมั่นไส้จริง ๆ
เขามองริมฝีปากแดงของซางชิวจือที่ขยับน้อย ๆ สีแดงสดชุ่มฉ่ำราวกับเชอร์รีน่ากิน ทั้งเย้ายวนและมีเสน่ห์