กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 298 กุหลาบทะเลโลหิต 9: ฉันว่าไม่เห็นจะดีตรงไหน
เมื่อเพลงจบลง ซ่งเหยียนเอ๋อร์ก็เดินลงจากเวทีด้วยสีหน้าบึ้งตึง
“เดี๋ยวก่อน” นายท่านไป๋เอ่ยเรียกเธอไว้
ซ่งเหยียนเอ๋อร์หันไปมองนายท่านไป๋ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “มีอะไร?”
“คุณหลี่!” พ่อบ้านเฉาขึ้นเสียง ทำเอาทุกคนสะดุ้ง
เขามองซ่งเหยียนเอ๋อร์อย่างเคร่งขรึม “ที่นี่คือตระกูลไป๋ ไม่ใช่โรงละครร้องเพลงของเธอ นายท่านถามอะไรก็ตอบดี ๆ อย่าทำหน้าบึ้ง ไม่อย่างนั้น…”
พ่อบ้านเฉายิ่งพูด น้ำเสียงก็ยิ่งเข้มงวด บรรยากาศในงานพลันอึดอัดขึ้นมา
【ตาแก่นี่ไม่กลัวตายหรือไง กล้าตะคอกเหยียนเหยียนของพวกเราแบบนี้】