กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 274 ต้องหัดคาดเดาผู้อื่นด้วยเจตนาร้ายที่สุด
ภายในรถตำรวจเงียบไปพักใหญ่
เซียวอี้อึกอักเหมือนอยากพูดแต่ก็ไม่พูด สุดท้ายก็พูดออกมา “เถ้าแก่ซาง คุณจะไปตอนสามทุ่มหรือ?”
ซางชิวจือมองเขานิ่ง ๆ
ไม่ ฉันคิดว่าจะไม่ไปต่างหาก
“ผมรู้ว่าช่วงนี้รบกวนเถ้าแก่ซางมามากจริง ๆ คุณเพิ่งกลับจากฐาน ยังไม่ทันได้กลับบ้านก็ถูกผมลากขึ้นรถแล้ว”
ซางชิวจือคิดในใจ รู้อยู่ก็ดีแล้ว
“เถ้าแก่ซางวางใจได้ พวกเราจะไม่ให้คุณเหนื่อยเปล่าแน่นอน”
ดวงตาซางชิวจือเป็นประกาย เธอถามอย่างไม่ใส่ใจว่า “หมายความว่ายังไง?”
“ก็...” เซียวอี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดอย่างจริงใจว่า “ตามธรรมเนียมเดิมไหม? โอนเงินรางวัลเข้าบัญชีคุณก้อนหนึ่ง พอทำสำเร็จแล้วค่อยให้คุณ...”