กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 149 ศรัทธาในมังกรเทพ 12: มนุษย์ก้าวไปข้างหน้าอย่างยิ่งใหญ่ ทิ้งความรกร้างไว้ทุกแห่งที่ย่างผ่าน
เย่ถงเฉินมองไปตามทิศทางที่นิ้วชี้ไป—
จากเนินเขาที่พวกเขายืนอยู่ มองลงไปยังแนวเขาที่ทอดยาวสุดสายตา เบื้องหลังนั้นเป็นพื้นที่รกร้างที่ถูกโค่นต้นไม้จนเหลือเพียงตอสูงครึ่งตัวคนเต็มภูเขา
บนไหล่เขาลาดเอียงซึ่งยังมีต้นไม้เหลืออยู่ รถตัดไม้กำลังทำงานอย่างขยันขันแข็ง
ท่อนไม้เก่าแก่ลำใหญ่กองซ้อนกันอยู่บนรถทีละท่อน เครื่องตัดไม้ด้านหน้ารถเล็งไปยังต้นไทร เสียงตัดไม้ดังก้องไปทั่วฟ้า ท่ามกลางเสียงคร่ำครวญทุ้มต่ำ ต้นไม้เก่าแก่อายุร้อยปีก็โค่นลง
นั่นคือเสียงร้องคร่ำครวญยามต้องลาจากชีวิต