บทที่ 126 สถานีเชื่อมหยินหยาง 9_ ทำไมตุลาการชุยถึงเอาแต่มองเขา?

บทที่ 126 สถานีเชื่อมหยินหยาง 9: ทำไมตุลาการชุยถึงเอาแต่มองเขา?

เรือนสี่ประสานตรงหน้าใหญ่โตมาก วางผังสมมาตรตามแกนกลางและเป็นระเบียบเรียบร้อย แม้จะเป็นเวลากลางคืน แต่ก็ยังเห็นความประณีตงดงามและความโอ่อ่าผ่าเผยของเรือนได้จากแสงจันทร์

บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ในฌาปนสถานแถบชานเมืองทางเหนือของนครหลวงก็จริง แต่เป็นบ้านที่ซางชิวจือทำงานหนักแทบตายทั้งชีวิตก็อาจไม่มีปัญญาซื้อ ทว่าตอนนี้มันกลับถูกส่งมาให้เธอง่าย ๆ

พวกเลขาธิการเฉินเห็นเรือนสี่ประสานเป็นครั้งแรกก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

เมื่อไม่กี่วันก่อน...ยังไม่มีเรือนสี่ประสานหลังนี้ไม่ใช่หรือ?

ที่ยมโลกพูดว่าปรับปรุง ก็คือมาสร้างเรือนสี่ประสานขึ้นที่นี่เลย?!

เร็วขนาดนี้คิดจะทำให้ใครตกใจตายหรือไง?

ชุยเจวี๋ยยิ้มพลางเปิดประตูใหญ่ แนะนำว่า “คุณซาง เรือนหลังนี้สร้างขึ้นเพื่อคุณโดยเฉพาะ ห้องข้างทั้งสองฝั่งตกแต่งเป็นห้องนอน ส่วนห้องกลางจัดโต๊ะบูชาสำหรับแม่หมอซางกับองค์จักรพรรดิเทพ”

“องค์จักรพรรดิเทพ?” ซางชิวจือเอ่ยถาม

“องค์จักรพรรดิเทพก็คือมหาจักรพรรดิเฟิงตูแห่งเป่ยอิน” ชุยเจวี๋ยพูดจบก็เหลือบมองเฟิงเยี่ยนอีกครั้ง “นี่เป็นความร่วมมือระหว่างยมโลกกับโลกคนเป็น การบูชาองค์จักรพรรดิเทพก็...สมควรแล้วใช่ไหม?”