บทที่ 112 ความปั่นป่วนในมหาวิทยาลัย 6_ อย่าถลึงตาแรงขนาดนั้น ฉันกลัวอดควักมันออกมาไม่ไหว

บทที่ 112 ความปั่นป่วนในมหาวิทยาลัย 6: อย่าถลึงตาแรงขนาดนั้น ฉันกลัวอดควักมันออกมาไม่ไหว

ซางชิวจือกลับบ้านไปพักผ่อนอยู่พักหนึ่ง พอเลยห้าทุ่มมา เธอก็พาเฟิงเยี่ยนออกจากบ้าน เตรียมไปเรียกวิญญาณที่สวนเสี่ยวฮวาในมหาวิทยาลัย

หลัวเทียนเฉิงพาศิษย์สองคนกับเซียวอี้และคนอื่น ๆ ไปรอที่ลานจอดรถของมหาวิทยาลัย เมื่อได้รับข้อความจากซางชิวจือว่าใกล้ถึงแล้ว ทุกคนก็ทยอยเดินไปยังถนนต้นไหว

เพราะได้แจ้งเรื่องพิธีเรียกวิญญาณคืนนี้ไว้ล่วงหน้า หัวหน้าหลิวจึงประกาศให้อาจารย์และนักศึกษาทุกคนห้ามออกจากหอพักหลังสี่ทุ่ม ห้ามอยู่ในบริเวณอื่นนอกเหนือจากหอพัก ให้ปิดไฟแล้วเข้านอนโดยเร็ว