กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 101 พระแม่ประทานบุตร 34: ขอบคุณนะ ใจกว้างจริง ๆ
ดวงตาซางชิวจือไหววูบ เธอหันขวับไปทางขวามือทันที
ตรงนั้นเป็นก้อนเนื้อเน่าที่กำลังเคลื่อนไหว แม้รูปร่างจะคล้ายคน แต่ทั่วร่างกลับมีแต่เนื้อเน่าสีขาวซีด
นั่นคือยายเฒ่าตัวจริงหลังจากลอกหนังออกแล้ว
ซางชิวจือหรี่ตาอย่างรังเกียจ วิชานอกรีตอะไรถึงได้น่าขยะแขยงขนาดนี้ แถมยังลอกหนังหนีได้อีก
เสียงเนื้อเหนียว ๆ ขยับดังขึ้น เธอวิ่งไปทางแม่น้ำประทานบุตรด้วยความเร็วสูง
“เธอจะกระโดดน้ำหนี!”