กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โม่เย่จ้องมองพลเรือเอกเรียวคุยูอารามากิที่เพิ่งถูกเกณฑ์เข้ามาด้วยกองทัพเรือ ดูเหมือนว่าหมอนี่จะสามารถสร้างดอกไม้เพื่อใช้บินได้เช่นกัน แม้จะเทียบไม่ได้กับผลไม้แรงโน้มถ่วงของฟูจิโทระที่สามารถพาเหล่าทหารจำนวนมากบินไปพร้อมกันได้ก็ตาม
ทว่าความสามารถในการดูดซับสารอาหารนั่นช่างดูชั่วร้ายเกินไป ดูท่าว่าเกาะลอยฟ้าในแกรนด์ไลน์จะอันตรายขึ้นทุกที หลังจากจบเรื่องนี้ คงต้องให้น่าเหม่ยพาเกาะสักแห่งหนึ่งมุ่งหน้าสู่โลกใหม่ อย่างน้อยก็น่าจะทำให้โม่เย่พอจะมีที่พึ่งพิงได้บ้าง!
เขาไม่อยากห่างจากภรรยาและลูกของตัวเองไปไกลขนาดนั้นอีกแล้ว ต่อให้ต้องแลกเปลี่ยนเกาะลอยฟ้าบนเขตอิทธิพลของไคโดร้อยอสูรมาก็น่าจะคุ้ม แค่ใช้ศิลาจารึกประวัติศาสตร์สีแดงฉบับหนึ่งก็น่าจะเพียงพอแล้วกระมัง!