กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เธอเป็นใคร ทำไมต้องมานั่งบนไหล่ฉัน”
เอ็ดเวิร์ด วีเบิล มีน้ำมูกไหลย้อยและดวงตาเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา เห็นได้ชัดว่าคำพูดของมิสบาคินเมื่อครู่ทำให้เขาเจ็บปวด
“วีเบิล ฉันคือพี่ชายของเธอไง เธอเป็นน้องชายของฉัน ฉันนี่แหละคือญาติแท้ ๆ ของเธอ ดูสิ แม่ปลอมของเธอทิ้งเธอไปแล้ว ต่อไปนี้ตามฉันมาเถอะ จะให้กินเนื้อเยอะ ๆ เลย!”
โม่เย่รู้สึกว่าเจ้าคนซื่อบื้อที่ทรงพลังขนาดนี้ แค่พูดไม่กี่คำก็หลอกล่อได้ง่าย ๆ
“แม่ครับ สิ่งที่เขาพูดเป็นเรื่องจริงเหรอ? แม่ไม่ใช่แม่ของผมจริง ๆ เหรอ? เขาคือพี่ชายของผมจริง ๆ งั้นเหรอ?”
วีเบิลยังคงเลือกที่จะถามแม่ของเขาคือมิสบาคินด้วยแววตาที่น่าสงสารและเปื้อนน้ำตา เพื่อต้องการคำยืนยันจากเธอ