กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โม่เย่มองดวงตาเคลิบเคลิ้มของโบอา แฮนค็อก หากไม่ใช่เพราะจังหวะเวลาไม่เหมาะสม ตอนนี้เขาคงทำเรื่องที่สมควรทำไปบ้างแล้ว
“รอฉันกลับมา!”
จู่ ๆ โม่เย่ก็จุมพิตจักรพรรดินีอย่างดูดดื่ม ก่อนกระโดดเข้าไปในปราสาทคาราสุเกะ ส่วนคาราสุเกะก็บินไปเกาะบนไหล่จักรพรรดินี
โบอา แฮนค็อกนิ่งค้าง ร่างทั้งร่างแดงก่ำและพ่นไอราวกับนางไอน้ำ รูม่านตาสั่นไหวเล็กน้อย คุณโม่เย่จูบฉันแล้วจริง ๆ
“ได้สติแล้ว ฮั่นคู่เค่อ ดำเนินการตามแผนเถอะ”
ประตูเล็กบานหนึ่งเปิดขึ้นบนตัวคาราสุเกะ ร่างจิ๋วของโม่เย่ปรากฏที่หน้าประตูพร้อมตะโกนเสียงดัง
“นี่คือผลปราสาทแข็งแกร่งหรือ ช่างมหัศจรรย์เหลือเกิน”