กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันนึกว่าพี่จะพาฉันไปหาจริง ๆ ซะอีกนะ พี่สาวน่าเหม่ย แต่เสียงที่นี่มันเยอะเกินไป ตอนนี้เหมือนฉันจะหาตำแหน่งของเธอไม่เจออย่างแม่นยำเลย”
ดิจิเกาหัวพลางเอ่ยอย่างเขินอาย รู้สึกผิดอยู่บ้างที่ตัวเองช่วยอะไรไม่ได้
“ไม่เป็นไรหรอก ยัยนั่นนำทางพาพวกเราไปหาเองแล้ว พวกเราตามไปกันเถอะ!”
น่าเหม่ยเองก็ปลุกฮาคิหยั่งรู้ระดับต้นขึ้นมาได้แล้ว จึงคอยตามรอยเพอโรนาอยู่ห่าง ๆ ไล่กวดตามไป แม้ว่าเพอโรนาจะลอยทะลุกำแพงไป หนทางก็ถูกน่าเหม่ยจับร่องรอยได้ในเวลาอันรวดเร็ว
ไม่นานนัก ห้องเจ้าหญิงขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าน่าเหม่ย ส่วนร่างวิญญาณของเพอโรนาก็กลับคืนสู่ร่างจริง
“โชคดีจริง ๆ ที่พวกมันหาไม่เจอ ไม่อย่างนั้นร่างกายของฉันคงไม่มีแรงต่อต้านเลยสักนิด!”