กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ดอกเตอร์ฮิรุรุกุ!!!”
เฉียวปาตะโกนพลางโผเข้าสู่อ้อมกอดของฮิรุรุกุ ร้องไห้ฟูมฟายจนน้ำตาและน้ำมูกไหลปะปนกัน
“เฉียวปาเองหรือ ไม่ทันแล้ว ฉันต้องไปช่วยแพทย์หมายเลข 20”
เขาปล่อยเฉียวปาแล้วคิดจะรีบออกไป ความทรงจำของเขายังหยุดอยู่ตรงช่วงที่เพิ่งกินเห็ดพิษร้ายแรง ‘เห็ดอามิอู’ และรู้ว่าตนเหลือเวลาอีกไม่มาก
“หมอ วาโปลตายแล้ว อาณาจักรดรัมก็ถูกอาณาจักรไท่ผิงแทนที่ ต่อไปคุณไม่ต้องกังวลว่าผู้คนจะไม่มีแพทย์รักษาโรคอีกแล้ว”
เฉียวปารั้งดอกเตอร์ฮิรุรุกุไว้พลางร้องไห้อธิบาย แม้จะไม่ใช่การคืนชีพที่แท้จริง แต่ก็ทำให้เฉียวปาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ห่างหายไปนาน
“อย่างนั้นหรือ ดีเหลือเกิน ในที่สุดทุกคนก็ใช้ชีวิตกันได้อย่างสงบสุขแล้ว”