กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เรือเหยียนหวงถูกกระแสน้ำขึ้นฟ้าขนาดมหึมาดันขึ้นสู่ทะเลขาวของเกาะฟ้า ภายใต้แรงกดดันมหาศาล ทุกคนต่างพยายามทรงตัวไว้อย่างสุดชีวิต ไม่มีทางเข้าไปดูอาการบาดเจ็บของโม่เย่ได้เลย
จนกระแสน้ำมหึมาหายไป เห็นท่าเรือเหยียนหวงกำลังจะร่วงลงสู่ทะเล ลาเจ่ถึก็เปิดอุปกรณ์ขับดันพลังลานใช้ครั้งเดียว ในที่สุดก็ทำให้เรือเหยียนหวงร่วงลงสู่ทะเลขาวอย่างปลอดภัย
“โม่เย่~ โม่เย่เป็นยังไงบ้าง!!! เฉียวปา!! เคอย่า!! รีบมาที่นี่เร็ว!!”
มองโม่เย่ที่ทั้งตัวยังมีควันลอยออกมา น่าเหม่ยน้ำตาไหลอาบหน้าแล้ว ตะโกนร้องไห้อย่างเจ็บปวด มือของหลัวปินก็ถูกความร้อนลาวาเผาจนเป็นแผลไหม้ แต่ในตอนนี้ ดวงตาของเธอมองโม่เย่ที่บาดเจ็บสาหัส น้ำตาก็ไหลออกมาโดยไร้เสียงเช่นกัน
“กัปตัน~”