กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เหวยเหวย ขอโทษที่พวกเราช่วยอะไรไม่ได้!!”
เสียงของหลู่เฟยแหบพร่าเล็กน้อย ไม่ว่าเขาจะตะโกนอย่างไรในสนามรบ เสียงก็ถูกเสียงเข่นฆ่ากลบจนหมด ทั้งสองฝ่ายฆ่าฟันจนตาแดงฉาน ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดรบแม้แต่น้อย
โซโลมองดาบชั้นเยี่ยมวาโดะ อิชิมอนจิของตน แม้แต่ด้ามสีขาวยังเปรอะคราบเลือดแห้ง วรกระบี่ดาบดีเซ็ตสึโกะชิก็ไม่ต่างกัน ส่วนดาบธรรมดาเล่มที่สามคมบิ่นม้วนไปแล้ว
ตลอดสองวันนี้เขาไม่รู้ว่าฟันกองทัพกบฏไปกี่คน การเหวี่ยงดาบใส่ผู้อ่อนแอติดต่อกันเช่นนี้ขัดต่อเจตจำนงที่มุ่งแสวงหาความแข็งแกร่ง บัดนี้เขาสูญเสียความปรารถนาที่จะต่อสู้แล้ว