กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โม่เย่มองรอยสักกระบี่เจ็ดดาวบนแขนขวา แววตาเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย
เข้ามาในร่างกายของฉันแล้วก็จงกลายเป็นพลังของฉันซะ
ในเมื่อเธอคือดวงจิตวิญญาณที่สองที่กลืนกินบุคลิกความแค้นของฉันไป งั้นก็แปลว่าเธอเป็นดวงจิตวิญญาณที่ค่อนข้างเป็นอิสระ
‘ผลไม้ลื่นไหล·ความจำลื่นไหลออก’
“ทำไม!! ทำไมถึงเป็นแบบนี้!! ไม่เอานะ! ฉันเป็นดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในมือของคุณได้ ฉันมีประสบการณ์การต่อสู้ที่มากล้น ฉัน…”
เสียงของดวงจิตวิญญาณกระบี่เจ็ดดาวเลือนหายไป ราวกับทารกที่หลับใหล สงบนิ่งลง ไม่เหลืออารมณ์โหดร้ายอีก
‘เฮ้อ’
โม่เย่นั่งลงกับพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน เมื่อครู่ถูกกระบี่เจ็ดดาวอาละวาดตามใจชอบ สูญเสียเลือดลมและเรี่ยวแรงไปไม่น้อย การรับมือกับดวงจิตวิญญาณที่สองก็ใช้ฮาคิและพลังดวงจิตวิญญาณไปมากเช่นกัน