กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนเรือเหยียนหวง
กองผจญภัยโม่เย่กำลังจัดงานเลี้ยง
“ไอ้หมวกฟาง ผลไม้ปีศาจสายโรเกียก็เหมือนผู้ควันสโมกเกอร์ที่เมืองโลกทาวน์ ถ้าไม่มีฮาคิก็ตีสายโรเกียไม่ถูก”
บากี้อธิบายให้หลู่เฟยฟังอย่างจริงจัง ในสายตามีการกดทับทางสติปัญญา เขาจิบเหล้าหนึ่งอึกแล้วเลียริมฝีปาก
“ที่แท้หมอนั่นที่พ่นควันก็เป็นผู้ใช้ผลไม้ปีศาจสายโรเกียนี่เอง”
โซโลกับซันจิก็จำภาพที่ถูกสโมกเกอร์กดขี่ได้ ภาพที่เขาตีเราได้แต่เราไม่สามารถตีเขาได้เลย ความอึดอัดแบบนั้น
“แล้วไม่มีทางเอาชนะสายโรเกียเลยเหรอ ทำไมโม่เย่ตีผู้ควันชายได้ นั่นคือฮาคิที่พวกนายพูดถึงหรือ”
ถึงหลู่เฟยจะเป็นคนคิดอะไรตรง ๆ แต่สัญชาตญาณการต่อสู้และจิตสำนึกการต่อสู้ของเขาแข็งแกร่งมาก