เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนดาดฟ้าเรือ โม่เย่กำลังฝึกฝนร่างกาย ฮาคิ วิชาดาบ เพลงเตะ และคาราเต้มนุษย์ปลา ล้วนมีส่วนร่วมในการฝึกทั้งสิ้น
“เธอกำลังโทษฉันที่ไม่ได้ฆ่าอาร์ลองตอนนี้อย่างนั้นเหรอ”
“ฉันจะกล้าได้ยังไง ท่านกัปตันมีแผนการของตัวเองอยู่แล้ว ฉันเชื่อใจกัปตันเรือ”
เมื่อได้ยินน่าเหม่ยเอาแต่เรียกตัวเองว่ากัปตันเรือ โม่เย่จึงได้แต่นิ่งเงียบ
“น่าเหม่ย เธอเลิกเรียกฉันว่ากัปตันเรือได้แล้ว ไม่อย่างนั้นคืนนี้ฉันจะลงโทษเธออย่างหนักแน่ คอยดูสิ”
โม่เย่เอ่ยข่มขู่ด้วยสีหน้าดุร้าย
“นาย ฮึ่ม ฉันไม่ได้โทษที่นายไม่ยอมฆ่าอาร์ลองหรอกนะ แต่ทำไมนายถึงยอมให้นพชิโกะขึ้นเรือมาด้วยล่ะ พูดมาสิ นายคิดอะไรกับพี่สาวของฉันอยู่ใช่ไหม ผู้ชายเฮงซวย เจ้าชู้หลายใจ ตัวร้ายจริง ๆ เลย”
น่าเหม่ยเอ่ยอย่างขุ่นเคือง
ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง โม่เย่พูดไม่ออก ได้แต่ผายมือออกอย่างจนใจ