เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นอาร์ลองพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
โม่เย่ที่หมดแรงข้าวต้มรู้สึกถึงความล้าเกินกว่าจะตอบสนองได้ทัน เขาพยายามยกดาบขึ้นขวางกันไว้ ทว่าใบหน้าอันโหดเหี้ยมของอาร์ลองก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว ดวงตาของโม่เย่หดเกร็ง ดาบเหล็กธรรมดาเล่มนั้นแตกละเอียดลงใต้คมเขี้ยวของอาร์ลอง...
‘ปัง’ โม่เย่ถูกอาร์ลองกระแทกจนกระเด็นไปอัดกับกำแพง กำแพงถล่มลงมาพร้อมกับฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจาย ไม่ทราบเป็นหรือตาย
และผลของ ‘พื้นกระจก’ ก็จางหายไป
“โม่เย่!!”
“กัปตัน!!”
บากี้รีบเข้าไปสนับสนุน ทว่าเมื่ออาร์ลองได้ยินเสียงตะโกนของน่าเหม่ย สติของมันก็กลับมาเล็กน้อย มันหันไปจ้องมองน่าเหม่ยทันที ดวงตาแดงก่ำ
“เป็นแกสินะนังแพศยาที่พาคนกลับมาทำลายพี่น้องและอาณาจักรของข้า! ข้าจะฆ่าแก!”
อาร์ลองคลุ้มคลั่งพุ่งเข้าไปจะขย้ำน่าเหม่ยอีกครั้ง บากี้และพรรคพวกกำลังจะจู่โจมใส่อาร์ลอง แต่มันพุ่งไปหาน่าเหม่ยเสียก่อน แม้อยากจะเข้าไปช่วยก็ไม่ทันการแล้ว
‘ปัง~’ ร่างสองร่างถูกกระแทกจนกระเด็น