เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนเรือ ‘เรือเหยียนหวง’ ของกองผจญภัยโม่เย่ ภายในห้องรับรอง
“ทะเลที่อ่อนแอที่สุดก็เป็นแค่สิ่งที่คนทั่วไปคิดกันไปเองเท่านั้น นึกไม่ถึงว่ารุ่นพี่ตาเหยี่ยวจะมีมุมมองที่คับแคบขนาดนี้เหมือนกันหรือครับ?” โม่เย่แสร้งถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ตาเหยี่ยวขมวดคิ้ว ปลดปล่อยแรงกดดันออกมาทันที ทุกคนรู้สึกถึงความอึดอัดที่ถาโถมเข้ามา
“รุ่นพี่ตาเหยี่ยวจะใช้ความรุนแรงเพราะความอับอายขายหน้าหรือครับ?”
โม่เย่ถามด้วยสีหน้าหยอกเย้า แต่ในใจนั้นตื่นเต้นอย่างที่สุด กลัวว่าตาเหยี่ยวจะฟันฉับลงมาจริงๆ
“งั้นแกก็ลองบอกมาซิว่าทำไมอีสต์บลูถึงไม่ใช่ทะเลที่อ่อนแอที่สุด? เพราะราชันโจรสลัดโรเจอร์อย่างนั้นหรือ”
ตาเหยี่ยวไร้สีหน้า น้ำเสียงราบเรียบไร้คลื่นลม
“ดีครับ งั้นวันนี้ผมจะขอพูดถึงอีสต์บลูสักหน่อย มาดื่มเหล้าถกเรื่องอีสต์บลูกัน ว่ามันจะเป็นทะเลที่อ่อนแอที่สุดจริงหรือไม่!”
“ใคร ๆ ก็รู้ว่าราชันโจรสลัดโรเจอร์คือคนของอีสต์บลู เขาอ่อนแอหรือครับ?” โม่เย่หันไปถามทุกคน