กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โม่เย่นอนคว่ำอยู่บนดาดฟ้า หายใจอย่างลำบาก
กล้ามเนื้อทั่วตัวกระตุกสั่น ราวกับร่างกายนี้ไม่ใช่ของตัวเองอีกแล้ว
โม่เย่กวาดตามองรอบเรือโจรสลัดอย่างเงียบ ๆ
อัลวิดาย่อตัวลงมองโม่เย่ ใบหน้าอันน่าเกลียดปรากฏอยู่ตรงหน้าโม่เย่
“แกตามฉันมาใช่ไหม?” อัลวิดาพูดเบา ๆ
ในสายตาของอัลวิดา โม่เย่ที่หน้าโบกและหางตาแตกคนนี้น่าเกลียดเกินไปแล้ว ไม่เหลือความคาดหวังสักนิดจากเมื่อครู่
เธอไม่ต้องการคนอ่อนแอขนาดนี้มาตามเธอ เธอชอบแต่ผู้ชายที่แข็งแรง!!
โม่เย่ฟังไม่เข้าใจว่าอัลวิดาพูดอะไร ไม่กล้าพยักหน้ามั่ว เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ทำให้เขาลิ้มรสความขมขื่นมาแล้ว
โม่เย่ก็ไม่พูดอะไร เพียงส่งเสียง “อะบ๊ะ ๆ” ราวกับคนใบ้