กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 188 ซีเหอลงมือ ขาเซิ่งสื่อหายดี
ซีเหอนึกถึงแสงในดวงตาของพี่ชายตอนพูดถึงเซิ่งสื่อ
นึกถึงท่าทางของชายคนนั้นที่พิงที่เท้าแขนรถเข็นคนพิการ มองพี่ชายยิ้มเมื่อครู่ด้านนอกห้องลับ
นางค่อย ๆ ดึงสายตากลับ เอียงหน้าไปมองไข่มุกส่องราตรีที่สว่างจนน่าตกใจบนผนังหิน
“เจ้าเห็นแก่ตัวจริง ๆ” นางเอ่ยขึ้น เสียงจางลงเล็กน้อย “แต่ก็ไม่ผิด”
ซีเหอหยุดชั่วครู่ เหมือนพูดกับตัวเอง “เพียงแต่ละคนต้องการไม่เหมือนกันเท่านั้น
เมื่อก่อนข้าต้องการชื่อเสียง ผลประโยชน์ ฐานะ ต้องการล้างแค้น ต้องการระบายความแค้นนั้น
แต่ข้าในตอนนี้ กลับต้องการเพียงคนคนนั้น”
ตอนที่นางพูดประโยคนี้ ใบหน้าซุ่มซ่ามและระมัดระวังของอาโม่ก็แวบผ่านในความคิดนาง