เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 180 พระพี่สะใภ้สบายดี
มู่หรงเสวียนโผเข้าไป คว้ามู่หรงซีเหอมากอดไว้ในอ้อมแขน
พร้อมกับสะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง ลมฝ่ามือกวาดออกไป อาโม่ทั้งคนถูกดันออกไปหลายเมตร เซถอยหลายก้าวกว่าจะทรงตัวได้
อย่าคิดว่าเขาไม่ได้ยินประโยค “ผมอยากแต่งงานกับคุณ” เมื่อกี้
แต่งงานกับเขา? เป็นไปได้ยังไง น้องสาวของเขามู่หรงเสวียน ต่อให้เลี้ยงกี่ชาติเขาก็เลี้ยงไหว
ซีเหอถูกพี่ชายกอดไว้ ร้องไห้อย่างอดกลั้น น้ำตาไหลไม่หยุด แต่ไม่มีเสียงเลยสักนิด
นางเพียงซบหน้าลงบนไหล่ของมู่หรงเสวียน ไหล่สั่นเบา ๆ
ซุ่มตัวอยู่ในพระราชวังเว่ยกั๋วมาหลายปีขนาดนั้น นางลืมไปนานแล้วว่าจะร้องไห้ออกมาดัง ๆ อย่างไร
นางลืมไปแล้วว่าตอนเป็นเสี่ยวกงจู่ในต้าเยียน นางสามารถโผเข้ากอดพระราชมารดา โผเข้ากอดพี่ชาย แล้วร้องไห้อย่างไม่เกรงใจใครได้