กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 158 มู่หรงเสวียนกลับสู่แคว้นต้าเยียน
กู้ซีหน้าเปลี่ยนสีอย่างมาก นิ้วมือสั่นเทา
“เซิ่งสื่อ ขาของเจ้ามันเป็นอะไรกันแน่? ความเร็วในการเสื่อมของกระดูกไม่ตรงกับพยาธิสภาพปกติเลย!”
เซิ่งสื่อไม่พูด
กู้ซีเงยหน้าขึ้นมองอาโม่อย่างแรง
อาโม่ยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว สีหน้าเรียบเฉย ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรง ไม่พูดสักคำ
กู้ซีร้อนใจ เสียงสูงขึ้น “อาโม่! ขาเขาถ้าไม่รักษาตอนนี้ก็ใช้การไม่ได้เลยนะ! แกพูดอะไรบ้างสิวะ!”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ…”
เหอเหวินในจังหวะนั้นจู่ ๆ ก็หัวเราะลั่นขึ้นมา
เสียงหัวเราะนั้นดังและก้อง ในห้องดูเสียดแก้วหูเป็นพิเศษ