กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 153 เซิ่งสื่อผู้วางหมากในมือ
มู่หรงเสวียนชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเชิดคางสูงขึ้นอีก เสียงดังชัดและเอาแต่ใจ
“งั้นเจ้าก็กลับไปกับข้า เจิ้นจะเลี้ยงบรรพบุรุษเจ้าไปสิบแปดชั่วโคตรก็ยังได้!”
เซิ่งสื่อหัวเราะพรืดออกมา ตาหยีเป็นวงโค้ง
มู่หรงเสวียนยังนั่งขัดสมาธิอยู่ในกรง สองคนมีราวเหล็กคั่นกลาง แต่กลับเกิดความอบอุ่นพิลึก ๆ อย่างการกลับไปฆ่าหมูใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านขึ้นมา
มู่หรงซวี่ที่ดูอยู่เฉย ๆ มานานก็เอ่ยปากในที่สุด
สีหน้าเขาหม่นลงถึงขีดสุด จ้องเซิ่งหลิน