กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 143 คู่สามีสามีกลายเป็นก้างขวางคอตัวใหญ่
มู่หรงเสวียนหันไปถลึงตาเขา ใบหูแดงขึ้นอย่างเงียบ ๆ
“ฉันพูดถึงรถไฟใต้ดินต่างหาก”
เซิ่งสื่อไม่โกรธ เพียงโอบคนเข้ามาในอ้อมแขนอีกนิด ราวกับไม่ได้ยิน รับคำช้า ๆ ไปหนึ่งประโยค
“งั้นข้าผู้เป็นสามีก็คงเร็วสู้ของสิ่งนี้ไม่ได้แน่”
“แต่ไม่ว่ารถราจราจรจะเร็วแค่ไหน ชีวิตนี้ของข้า ก็เพียงอยากจูงมือเจ้าเพียงคนเดียวเดินช้า ๆ”
มู่หรงเสวียนอ้าปาก เดิมจะด่าว่าเขาลวนลาม แต่ตอนนี้กลับพูดไม่ออกสักคำ
เขาซบหน้าลงกับอกเซิ่งสื่อ พูดอู้อี้ “เซิ่งสื่อ สายคิดของคุณถูกล้อมรอบด้วยเรื่องสี ๆ หรือไง?”
เซิ่งสื่อหัวเราะหึ ๆ แม้แต่ทรวงอกยังสั่น
“ข้าผู้เป็นสามีผิดไปแล้ว ข้านึกว่าเจ้าชอบเสียอีก ท้ายที่สุดคิดถึงแต่แรก ฝ่าบาทของข้าเคยปีนตึกสูง ข้ามภูเขาข้ามหุบเขา เพียงเพื่อต่อหน้าคนเต็มห้อง